Groot Worden

'Groot Worden' is een fotografisch project over de lichamelijke transformatie gedurende de puberteit.

Het project startte in 2005 als een minder traditionele klasfoto van 12 kinderen bij het afsluiten van de lagere school. Zij waren 12 jaar.
Gedurende de volgende zes jaar kwamen ze op een vast tijdstip terug naar de studio en fotografeerde Hilde Gilbos hen op dezelfde manier.

Op hun 21ste werden deze jongeren opnieuw gefotografeerd. Zij kozen zelf de plek, tijdstip van de dag en de opstelling om een beeld te geven waarin ze zich echt herkenden.

Jeugdpsycholoog Mieke De Veuster confronteerde hen met hun fotoreeks en liet hen vrijuit vertellen over vroeger, nu en hun toekomstdromen.

Uit deze verhalen werden in overleg met de jongeren korte uitspraken gepuurd, die hun fotoreeks aanvullen.

'Groot worden' is a photography project about the physical transformation during puberty.

It started in 2005 as a non-traditional class photo of 12 children who finished primary school. They were 12.

During the following six years, in spring, photographer Hilde Gilbos took a full length portrait of each child, placed against a neutral background.

At age 21 a final individual photo was taken. Place, time and context were of their own choice.

Youth psychologist Mieke De Veuster confronted each of them with their own series. They spoke about the past, how they felt now and their dreams for the future.

Short quotes from these talks accompany the photographic series.

Emma

Emma.jpg
Emma-2013-37.jpg
Kinderen moeten meeleven
in het verhaal van hun ouders
en dat is soms erg moeilijk.
Mijn eerste verliefdheid zorgde voor super chaos.
Ik had echt geen zin in volwassen worden
want als volwassenen moet je voortdurend kiezen.
Kiezen is lastig omdat keuzes richting geven
en heb ik dan wel juist gekozen?
Het fijne aan volwassen zijn:
ik kan mijn dromen uitvoeren.

Ik word blij van rood en groen.

Emma 2013

Jens

Jens.jpg
Jens-2013-43.jpg
Ik zit graag bij mijn vrienden, zij zijn mijn thuis.
Liefdesverdriet is echt lijden.
Daar durf ik om wenen, niet voor iets anders.
Ik toon mijn gevoelige kanten aan mijn vriendin
en mijn beste maten.
Anderen zien mij als droog, hard en grappig.
Meestal ben ik content met mezelf.
Ik heb wel wat schrik van de volwassenheid.
Ik weet niet wat daar leuk kan aan zijn.

Ik heb leiding leren nemen door festivals te organiseren

Jens 2013

Katrien

Katrien.jpg
Katrien-2013-49.jpg
Als ik ongrijpbaar, nooit op een plaats,
steeds weer weg was voor ik aankwam,
dan ben ik lucht.
Als ik langs alles heenging,
de figuur die voor mij uitgesleten werd volgde,
dan ben ik water.
Als ik schitterde, knetterde,
hoog opflakkerde bij een opstoot van de wind,
dan ben ik vuur.
Als ik standvastig, bewust,
rustig droeg wat gedragen moest worden,
Dan ben ik aarde.
Wat anderen u toekennen is slechts wat ze zien.

Ik word mijn werkelijkheid

Katrien 2013